Fietsen langs Hadrian’s Wall

Na een bezoek aan de Fiets en Wandelbeurs, waar we hoorden over de fietsroutes, en een bezoek aan een kennis die ooit in Engeland fietste, waren we overtuigd. Het viel ons erg mee. Natuurlijk zijn er soms auto’s die langs je scheuren, zoals overal. Maar meestal houden ze rekening met ons als fietsers en rijden we op heel rustige wegen. We hebben de indruk dat er speciaal voor Hadrians’ Cycleway (HCW) fietspaden zijn aangelegd parallel aan de drukke wegen. Soms links, soms rechts – en oversteken is dan wel spannend. Maar het is veilig. En op de stoep fietsen mag, voetgangers voorrang! En daarbij roepen we regelmatig “LINKS!” naar elkaar wanneer we het dreigen te vergeten. 

Hadrians’ Cycleway (HCW)  loopt globaal langs Hadrian’s Wall en is 300 kilometer lang. De muur is gebouwd door de Romeinen, in opdracht van keizer Hadrianus (76-138) vanaf 122 na Christus. Engeland was bezet; de muur was de noordgrens. De Wall was ooit tussen de 3,6 en 5 meter hoog, met regelmatig forten en torens voor de verdediging. Na het jaar 410 verdwenen de Romeinen uit Engeland. Van de oorspronkelijke muur is nog maar ongeveer dertig kilometer terug te vinden. 

Drie fietsroutes
Achteraf is het fijn dat we met de boot van IJmuiden naar Newcastle gaan op een zaterdag, en na een nacht aan boord op een zondag aankomen. Het haventerrein is vrijwel verlaten en we kunnen even wennen aan die rotondes die je de andere kant op moet nemen. In Newcastle starten (of eindigen) drie fietsroutes die alle naar de Ierse zee lopen: de Reivers Cycle Route, de Hadrians’ Cycleway en de Coast to Coast route (C2C). 

De routes zijn duidelijk genummerd; wij moeten nummer 72 hebben. Er zijn veel bordjes, maar soms zijn ze er ook even niet. Ik had de route van de website van de Cicerone en RouteYou.be. We rijden op aanwijzingen van de gps-navigatie. Op de telefoon kun je uitzoomen en zien waar het verder gaat, dus die pakken we er soms bij. En Engeland is leuk. Je snapt de mensen (meestal), er is humor, ze zijn vriendelijk en belangstellend. Voor wie Engelse politieseries leuk vindt: ze praten allemaal zoals Vera in Northumberland. En we zijn zowel ‘pet’ als ‘love’ genoemd.

Muur(tjes) en Vindolanda
Na twee dagen fietsen hebben we nog geen muur gezien. Nou ja, wel heel veel muurtjes, maar die waren om de schapen of koeien tegen te houden. Eindelijk zien we in de buurt van Two Brews een stuk Hadrianusmuur. Het grote verschil is dat deze muur begroeid was met gras en mos, en meestal is hij breder dan de schapenmuurtjes. 

De Romeinse forten zijn deels opgegraven. Een aanrader is Vindolanda, waar nog steeds opgravingen plaatsvinden, met een mooi museum. Vindolanda is dicht bij de Sicamore Gap, de plek waar ooit die hele mooie beuk stond uit de film van Robin Hood. Die is omgehakt door een onverlaat. Iedereen die we tegenkomen treurt daar nog om.
Ook Corbridge heeft een mooi museum en resten van een Romeinse stad. De stenen van die steden zijn in de loop van bijna 2000 jaar hergebruikt om huizen te bouwen, dus veel meer dan fundamenten krijg je niet te zien. Maar het geeft zeker een beeld van hoe indrukwekkend het ooit was. 

Opladen in de pub
Wij zitten op elektrische fietsen en moeten regelmatig laden omdat het zo heuvelachtig is. Dan is het natuurlijk niet zo slim om in het eerste hotel je omvormstekker te vergeten. Engelsen zijn nog niet zo bekend met fietsen en batterijen en wat daarbij komt kijken. Opladen mag in een museum, maar dan moeten we er wel bij blijven staan. Oplaadpunten zijn er dan ook nauwelijks, maar in elke pub waar we vragen of we mogen opladen krijgen we alle medewerking. Zo probeer ik liggend onder een bankje de stekker in de muur te krijgen – en dat lukt dus niet.

Op die hete dag hebben we juist het hoogste punt van de route en volgen we voor een deel een alternatieve route, met live schapen en runderen op de weg; we proberen een beetje als een herdershond te denken om ze van de weg te krijgen! Aan het einde van de dag komen we in de problemen en moet ik mijn fiets enkele heuvels opduwen. Verhit komen we aan bij de B&B. De eigenaar vraagt: eerst maar wat drinken en dan de kamer zien? Ja, graag. Het plannen van tijdig opladen stond daarna dus bovenaan de aandachtspuntenlijst. En ook LINKS!

Koffie in kasteel Greystoke
Aangekomen bij de Ierse Zee rijden we vanaf Workington nog 80 kilometer van de C2C-route, een heuvelachtig stukje Lake District, om daarna af te buigen naar het noorden en naar Carlisle te fietsen. We fietsen langs prachtige kastelen en drinken koffie in kasteel Greystoke, waar de ouders van Tarzan vandaan kwamen. In Carlisle nemen we de trein naar Newcastle. Want dat is een voordeel van deze route: vrijwel parallel loopt een spoorbaan met verschillende stations. Dus de route is willekeurig in te korten. Er is een apart ruituig met plek voor twee fietsen, maar drie mocht ook. We hebben nog een benauwd moment als de beoogde trein uitvalt en we minder tijd hebben om van het station naar de ferry te fietsen. Maar gelukkig gaat de trein van een uur later wel. 

Wij zijn dus positief over fietsen in Engeland: mooi, vriendelijk, fijne fietsroutes. We hadden ons goed voorbereid op Engels weer, met regenjassen, regenschoenen en regenbroeken – maar we kregen een hittegolf. Dat kan natuurlijk heel anders uitpakken! 

Nuttige links

• www.dfds.com/nl-nl veerboot IJmuiden–Newcastl
• www.cicerone.co.uk voor de routeboekjes (Engels) 
• www.routyou.be Hadrain’s Cycleway
• www.northernrailway.co.uk treinkaartjes te boeken vanuit Nederland