Vervoersarmoede heeft verschillende gezichten

Mobiliteitsarmoede is een gebrek aan vervoermiddelen en toegang tot het openbaar vervoer om basisvoorzieningen te kunnen bereiken zoals werk, school, ziekenhuis, sportaccommodatie of winkel binnen een acceptabele tijdsduur. Een tweede vorm van mobiliteitsarmoede is de betaalbaarheid van het vervoer, dit speelt vooral bij huishoudens in armoede.

Mensen in vervoersarmoede dreigen geïsoleerd te raken. Wat een oplossing voor de ene groep is, is dat niet noodzakelijk voor de andere. Denk concreet aan mensen die nooit leerden fietsen, die minder mobiel zijn door hun leeftijd of een beperking. Ook een slechte kennis van de verschillende vervoersmogelijkheden werkt dit probleem in de hand.

Vervoersarmoede treft heel wat mensen in alle lagen van de bevolking. Mensen met verschillende achtergronden en leeftijden komen met de problematiek in aanraking, zowel op het platteland als in de stad. Wie niet geraakt waar hij wil of moet zijn, krijgt te maken met sociale uitsluiting en heeft vaker een kleiner netwerk. Dat zijn belangrijke risicofactoren, want daardoor raken mensen sociaal geïsoleerd. Een oplossing zou zijn om meer rekening te houden met gezinnen met een laag inkomen, door bijvoorbeeld goedkopere abonnementen voor het openbaar vervoer voor kwetsbare groepen.

Rover wil met deze campagne laten zien welke gevolgen reizigers ondervinden wanneer zij niet zonder meer kunnen rekenen op openbaar vervoer.

Deel je verhaal via deze link. Risico op vervoersarmoede.