Vereniging
Rover in inclusieve mobiliteit
Reizigers met een beperking hebben altijd al hoog op onze prioriteitenlijst gestaan. Speciaal voor hen is de werkgroep Toegankelijkheid opgericht, die jaren onder leiding van Aldo Markus heeft gestaan. Als ‘pleeboy’ van Rover richtte hij zich op toiletten in alle treinen en op alle stations. Maar ook de assistentieverlening, gelijkvloerse treinen en juiste plaatsing van geleidelijnen zijn onderdeel van het werk van deze groep. Na Aldo’s overlijden nam Nick Bootsman de teugels over.
Editie 1, 2026 | Marloes Hofstede
Het toilet: voor de één handig, voor de ander pure noodzaak!
Foto: NS
“Wat onze groep bijzonder maakt is dat we allemaal ervaringsdeskundigen in onze eigen beperking zijn”, vertelt Nick. Zo zijn er rolstoelgebruikers in alle soorten en maten, leden met een zichtbeperking en leden met een verstandelijke beperking. Hierdoor kunnen ze heel gericht de uitdagingen aankaarten die ze tijdens een OV-reis tegenkomen. “We voeren hierover gesprekken met vervoerders en bijvoorbeeld NS Stations. Een groot terugkerend thema is liften die buiten gebruik zijn. Dit is natuurlijk een groot probleem voor reizigers die slecht ter been zijn, maar ook voor mensen met koffers of een fiets”, aldus Nick. Maar ook assistentieverlening is een terugkerend onderwerp waar ook binnen Rover veel klachten over binnenkomen. Recent maakte ik dit ook zelf mee, toen ik bij de ALV in Deventer iemand naar het station bracht waar de assistentieverlening hem op zou wachten. Niet dus. Deze meneer is gelukkig met een paar behulpzame Rovers alsnog naar huis gereisd.
Verbreding naar inclusiviteit
We zien dat ons werk voor toegankelijk openbaar vervoer vruchten afwerpt maar ook een lange adem vergt. Daarbij zien we ook dat er steeds meer uitdagingen bij komen, vooral onder reizigers met minder zichtbare beperkingen. Daarom hebben we besloten om ons te verbreden naar inclusiviteit. Nick: “Iemand in een rolstoel kan niet via de trap, dat ziet iedereen. En een gewoon toilet is ook geen optie, ook dat is duidelijk. Iemand met een onzichtbare beperking heeft net zo goed hulp of aanpassingen nodig, maar krijgt van medereizigers niet altijd een reactie. Daarom vinden we het belangrijk om voor een brede groep te werken aan inclusief OV.”
Tijdens de ALV van 17 mei 2025 kwamen verschillende ervaringsdeskundigen langs om hun verhaal te vertellen. Zo maakte een vrijwilliger van de Taalambassade, een organisatie die mensen met een taalachterstand ondersteunt, inzichtelijk waar hij tegenaan loopt. Dat begint al bij woordkeuzes van berichten op het station en in de NS-app. “Treindetectie, vertrek en aankomst, toeslag, afkortingen zoals SPR of Engelse termen.” De boodschap: gebruik makkelijke woorden, schrijf dingen voluit (vertrektijd) en ondersteun met symbolen.
Onzichtbare beperkingen
Ontwerp: Marloes Hofstede
Prikkelverwerking
Een andere onzichtbare groep zijn reizigers met een prikkelverwerkingsstoornis, zoals autisme of ADHD. Ik sprak een reiziger met autisme op het station Amersfoort. Zij blijft liever anoniem, maar wilde wel graag vertellen over haar uitdagingen. Zo viel het me op dat ze een koptelefoon met noise cancelling (onderdrukking van omgevingsgeluid) droeg terwijl er flink wat omroepberichten voorbijkwamen. Mis je dan geen meldingen? “Die koptelefoon is voor mij noodzakelijk, anders komen er veel te veel prikkels binnen. Niet alleen op het station maar ook in de trein. Denk aan geluid van telefoons, gesprekken, de omroep van de conducteur en ook het geluid van de trein zelf. Door mijn autisme kan ik daarin niet filteren en komt alles keihard binnen. Met zo’n koptelefoon filter ik het ergste geluid zodat ik niet gelijk overprikkeld raak. En ik mis niks belangrijks, want ik heb mijn reis in de NS-app gezet waardoor ik meldingen krijg over vertragingen, spoorwijzigingen of drukte.”
Deze reiziger had duidelijk een weg gevonden om het OV te gebruiken op een manier die voor haar werkte. Maar dat geldt niet voor alle reizigers met een zogeheten prikkelverwerkingstoornis. Ik was daarom benieuwd naar wat Rover zou kunnen betekenen voor deze groep. “Ik denk niet dat je het OV geschikt kunt maken voor alle vormen van beperkingen en stoornissen. Maar je kunt wel helpen om het bewustzijn te vergroten. Dus aandacht eraan besteden zoals nu helpt zeker!”, was het antwoord.
Themagroep inclusie
En dat is precies het doel van de themagroep inclusie van Rover: een zo volledig mogelijk beeld schetsen van de verschillende uitdagingen en werken aan visie waarmee die barrières weggenomen kunnen worden. Nick: “Onze groep heeft alleen nog niet alle ervaringsdeskundigen in huis om deze barrières in kaart te brengen. We zijn dus op zoek naar mensen die hierover met ons mee willen denken en praten. Dat hoeft niet intensief te zijn, iedere vorm van bijdrage is welkom.” Heb je interesse, stuur dan een mailtje aan