Per trein naar Slovenië

Zelfs als je rond acht uur ’s ochtends wat duf uit een nachttrein komt rollen, is Ljubljana een prettige stad met alleen maar aardige mensen. Het station is alweer een tijdje in verbouwing, maar de bagagekluizen zijn snel gevonden. Een wandeling langs statige Jugendstilpanden voert naar een prima ontbijtgelegenheid: TINK Superfood. Vervolgens nemen we tijd om rustig het grotendeels autovrije stadscentrum te verkennen. We kunnen kiezen uit drie oude en pittoreske bruggen over de rivier de Ljubljanica, om uit te komen bij het stadskasteel uit de 15^e eeuw, met een mooi park eromheen. In de dagen erna komen we nog veel meer moois tegen: de 200 jaar oude Universitaire Botanische Tuinen, een wandelroute langs Romeinse ruïnes, het interessante City Museum, een tentoonstelling in de prachtige National and University Library… het kan niet op. Erg lekker eten doen we onder andere bij Slovenska Hiša-Figovec (reserveer!), het Italiaanse restaurant Azur dat bij ons hotel hoort, en het uitstekende Sushimama (Japans). Na twee dagen zijn we nog lang niet uitgekeken op de stad, maar de noord-westelijke bergen roepen...

De bergen in

We nemen de trein naar Jesenice (zie voor info en tickets https://potniski.sz.si/en/) vandaar de Arriva-bus naar Kranjska Gora (https://arriva.si/en/) – een directe bus kan ook en is sneller. Dit is een typisch wintersport/buitensportdorp, met volop accommodatie, winkels en restaurants. Een goede uitvalsbasis dus voor mooie wandelingen de Julische Alpen in. Zonder auto ben je wel even door de vallei aan het lopen voordat je omhoog kunt, maar als je eenmaal aan het klimmen bent, worden de uitzichten al snel prachtig. Highlights waren de stevige klim naar de Vršič-pas en weer naar beneden, een wat vlakkere route ten noorden van het dorp met mooie ‘balkonuitzichten’ op de bergen, en een prachtig pad langs de rivier de Soča vanuit Bovec (de snelste bus daarnaartoe rijdt via het Italiaanse Tarvisio). Van al dat wandelen kregen we wel honger; voor zover we niet zelf kookten konden we goed terecht bij hotelrestaurant Lipa en (wat duurder) Pinoalpino. Heel lekker eten en zeker bij die laatste ook heerlijke Sloveense wijnen, waarvan ze ook nog dichte flessen verkochten.

Een dag met de beer

Als vrij fanatieke natuurliefhebbers willen we erg graag bruine beren zien – en in het zuiden van Slovenië zijn die er veel. We komen terecht in Loška dolina (regio Notransjka, https://bestbearwatching.si/en), waar we ‘a day with the bear’ voor twee personen hebben geboekt. In het dorpje Stari trg pri Ložu krijgen we bij de VVV eerst een duidelijke instructie over wat wel en wat niet te doen om de kans op een beer zo groot mogelijk te maken – evenals de kans op het overleven van één en ander. Vervolgens neemt enthousiaste gids Jure ons in zijn auto mee naar Gornje Poljane, een gehucht in de beboste bergen. Hij leidt ons rond in zijn tot museum verbouwde boerderij, laat ons zijn eigen observatiehut mét overnachtingsmogelijkheid zien (daar verblijven we zeker de volgende keer – Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.) én serveert ons de aangekondigde ‘small snack’: een complete warme maaltijd afgerond met zelf van pruimen gestookte slivovka. Daarna worden we per auto afgeleverd bij de volgende gids, die ons in volkomen stilte langs een smal bospaadje naar de hut brengt. Heel stil een houten trapje op, heel zachtjes de deur dicht doen… en jawel, daar zien we door de ramen een indrukwekkende moederbeer met twee oudere welpen. Ze laten zich de uitgestrooide appels en maïs erg goed smaken; met open ramen ­– de wind stond gunstig – kunnen we het gekraak en gesmak erg goed horen. Als het vanwege de invallende schemering tijd is om te gaan, zijn de beren nog niet uitgegeten. Dus heel stil (ik als laatste) weer de hut uit, deur sluiten, trapje af… om tussen de bomen door recht in de ogen van de moederbeer te kijken, zij het op redelijk veilige afstand. Een fantastische ervaring.

Nog helemaal onder de indruk rijden we door een donker landschap terug naar onze idyllisch gelegen Tourist farm (zie Accommodatie). Als we net een kruising zijn overgestoken, schiet iets groots en harigs door het licht van de koplampen. Goede kans dat het een wolf was.

Gemist

En dan hebben we de verschijnende en verdwijnende meren nog niet gezien, of de talrijke grotten met indrukwekkende rotsformaties (en soms eigen treintjes!). We zijn niet aan de Adriatische kust geweest. Wat verder en hoger de bergen in: niet gedaan. Het mooie meer van Bled: helaas. Dus: we moeten terug!